Nuns on the Run 2010

In Nuns on the Run stelt het speelbord het klooster voor met zijn kamers, kapel, eetplaats en binnentuinen. Deze locaties zijn allen bereikbaar via paden en gangen waar numerieke stopplaatsen als stippen staan afgebeeld. Aan de rand van het speelbord zijn er 2 sporen, een om aan te duiden hoeveel ronden er gespeeld zijn en een dat aangeeft hoeveel novices er betrapt zijn.

Vooraf wordt er bepaald wie de nonnen speelt. Het zijn immers de abdis en de priores die moeten zorgen dat de andere spelers, de novices, betrapt worden tijdens hun nachtelijke uitstapjes. Deze novices starten vanuit hun respectievelijke kamers en hebben elk een doel namelijk hun geheime wenskaart te voltooien. Op de kaart staat aangegeven welke sleutel ze moeten bemachtigen om vervolgens het voorwerp van hun wens op te pikken om uiteindelijk terug te keren naar hun kamer. Dit alles zonder betrapt te worden en dit binnen de 15 rondes. Ben je de eerste novice die daarin slaagt ben je de winnaar van dit spel.

De abdis en priores hebben de plicht om deze ondeugende novices te betrappen. Slagen ze erin om evenveel novices te betrappen als het aantal spelers dan zijn zij de winnaars.

Elke ronde bestaat uit 3 fasen.

Het bewegen van de novices. Dit gebeurt echter niet door je speelfiguur over het speelbord te bewegen. Elke novice heeft een scherm waarachter een notitieblaadje ligt waarop ze haar locatie en soort verplaatsing noteert. Zo kan ze kiezen om te sluipen, lopen, rennen of zelfs te blijven staan. Deze keuze maakt ze uit haar 4 bewegingskaarten.De kaart die men open neerlegt geeft aan hoeveel stappen men mag zetten. Er is echter wel een nadeel aan het verplaatsen hoe sneller men vooruitgaat hoe meer lawaai men maakt. De nonnen hebben een uitstekend gehoor en de novices moeten dobbelen voor het maken van geluid. Na het aanpassen met de geluidscorrectie op de uitgespeelde bewegingskaart, gaat men na of een van de nonnen de bron van het geluid kan horen. Indien dit het geval is geeft men een aanwijzing vanwaar het geluid kwam.

Nu verplaatsen de nonnen zich op hun beurt volgens hun gekozen bewegingskaart.
De non die het geluid gemaakt door de novice hoort mag afwijken van haar route.
Betreedt een non een ruimte dan moeten de novices aangeven of ze gezien worden. Ook hier kan de non afwijken van haar route om de novice te betrappen.

Van zodra een non een novice betrapt wordt die terug naar haar kamer gestuurd en moet ze haar zoektocht opnieuw beginnen.

Het verplaatsen van de rondenfiche is de derde fase.


Het speelmateriaal is van degelijke kwaliteit en de illustraties en iconografie op de kaarten zijn duidelijk en passen zeker bij het thema van het spel.

Het is een interactief spel dat minstens 4 spelers vraagt om er volop van te genieten.

Jammer dat er ook een klein foutje op het spelbord staat, de stopplaats 94 komt tweemaal voor waardoor 93 ontbreek.

Door een spel met iets complexere spelregels in een familiespel te gieten zullen veel beginnende spelers wel wat moeite hebben. Gelukkig zijn er nu voldoende video’s die je kunnen helpen hoe het spel gespeeld moet worden.

Het spel bevat ook een aantal varianten voor gevorderden.

Dit spel werd reeds in 2010 uitgegeven bij Mayfair Games. De versie uitgebracht bij 999games heeft een aantal aanpassingen. In de eerste versie konden de abdis en priores slechts 180° rondom zich kijken terwijl dit nu de volle 360° is wat het betrappen van ondeugende novices wat vergemakkelijkt. Ook een aantal bijkomende muurtjes waar de novices zich achter kunnen verschuilen is een aanpassing.

Deze nieuwe uitgave is wel lichter van kleur maar de stopplaatsen met nummers zijn stukken kleiner en de locaties worden ook niet meer benoemd zoals in de eerste uitgave.

Dat het spelmateriaal nu wel perfect in de doos past is wel een verbetering.